περισσότερο από 300 κιλά.
Είναι οι παλαιστές του Σούμο, της ανώτατης μάχης της Χώρας του Ανατέλλοντος Ηλίου. Και το αγώνας για το Κύπελλο του Αυτοκράτορα, η κατάκτηση του οποίου είναι η ύψιστη τιμή για τον "γιοκοσούντα". Το κοινό ξεσπά σε ένα θερμό, ηχηρό χειροκρότημα. Αυτοί οι αγωνιστές που έχουν συνηθίζει να φιλούν τη λάσπη και να ακροβατούν πάνω στο βάρος τους παρουσιάζονται στο κοινό με τα πιο όμορφα στολίδια που αρμόζουν στην περίσταση:
![http://3.bp.blogspot.com/_hZ3i8YIwXRY/SKpwgrFgeXI/AAAAAAAAHso/xckaN28jYh0/s320/03.+Sumo.jpg](http://3.bp.blogspot.com/_hZ3i8YIwXRY/SKpwgrFgeXI/AAAAAAAAHso/xckaN28jYh0/s400/03.+Sumo.jpg)
'Οταν ανεβαίνουν στο ρινγκ, το "ντόχιο", μπορούν πλέον να επιδείξουν σε όλο τους το μεγαλείο τα εμβλήματα που αποτελούν τα "σήματα κατατεθέντα" του χαρακτηρισμού που φέρουν, δηλαδή του αήττητου άνδρα: τον επιδέξια πλεγμένο κότσο που συγκρατεί υπερήφανα τα μαλλιά τους, σύμφωνα με την παλιά ιαπωνική συνήθεια του 18ου αιώνα, το μεγάλο λευκό πανί σαν κορδόνι βάρους 13 κιλών που κρέμεται από τη μέση τους και δένει ανάμεσα στα πόδια τους και τα πέντε μικρά χάρτινα κομμάτια κομμένα σε σχήμα ζιγκ ζαγκ.
Οι γροθιές, οι γρατσουνιές και οι δαγκωματιές απαγορεύονται ρητά ανάμεσα στους μαχητές. Επίσης είναι αυστηρώς απαγορευμένα και τιμωρούνται με βαριές ποινές τα τραβήγματα των μαλλιών καθώς και τα χτυπήματα στα μάτια και στα ευαίσθητα σημεία του αντιπάλου. Αντίθετα επιτρέπονται και επικροτούνται τα δυνατά χτυπήματα με το χέρι, τα χαστούκια, το σπρώξιμο, οι τρικλοποδιές και άλλες εβδομήντα τεχνικές ρίψεως του σώματος.
Κατά τη διάρκεια του αγώνα το γεμάτο με σάρκα δέρμα των παλαιστών χοροπηδά στον αέρα σαν μια μάζα από ζελέ. Στην περίπτωση όπου κάποιο μέρος του σώματός τους αγγίξει το "ντόχιο", με εξαίρεση τις πατούσες των ποδιών, που αποτελεί και τον άλλον στόχο αυτού του αθλήματος, τότε θα έχει επιτευχθεί και ολοκληρωθεί η ήττα. Ο χαμένος κείται πλέον στο δάπεδο.
Αυτό είναι και το μεγαλείο της συντομίας του Σούμο το οποίο επισήμως δεν είναι ένα άθλημα, ένα σπορ, αλλά μία επιδεξιότητα, μια τέχνη, η εθνική ιαπωνική γιορτή.
Γιώργος Κρατσαγκώνης
0 Σχόλια